Handig hoor, zo'n box. De eerste maanden om lekker in te slapen, veel gezelliger dan alleen boven. En daarna een veilig plekje om te spelen, zonder dat je ondersteboven wordt gelopen door je zussen en broer (en al die vriendjes die ze meebrengen...). Bij mensen met katten zie je vaak ballonnen in de box liggen, om de kat eruit te houden. Wij hebben er bijna 220 volt op moeten zetten om alle grote kinderen eruit te houden, maar uiteindelijk hebben ze het begrepen en blijven ze er ook daadwerkelijk uit.
Nou zou Boaz Boaz niet zijn, als hij niet een tijd lang had geprotesteerd tegen die vervelende gevangenis. Want ja, ookal heeft hij een uniek hypermodern rond exemplaar, leuk is anders. En dus was de box al enige tijd een soort opslagplaats voor speelgoed, en een noodoplossing voor momenten dat loskruipend wild even te gevaarlijk zou zijn. (Eigenlijk voornamelijk om de geliefkoosde versterker van papa te behoeden voor kleine prutsvingertjes....). Ik denk dat de buren meerdere keren hebben overwogen om maar de kinderbescherming te bellen, want het gekrijs van Boaz in de box ging echt door merg en been. Het fabeltje dat je bij ieder kind dat erbij komt een betere moeder wordt gaat in mijn geval niet op trouwens. Want langer dan 5 minuten kan ik dat geschreeuw niet aanhoren, en krijgt Boaz zijn zin. Hup, uit de box, de kamer weer onveilig maken.
Maar goed, wat was, is geweest, want op het moment van schrijven zit Boaz alweer een kwartier heerlijk in de box te spelen! Ik moet er wel voor zorgen dat ik ergens verdekt zit opgesteld, en me absoluut niet laat horen of zien. Nou ja, ik kan best eventjes zonder koffie, en het feit dat ik nu niet bij de koekjestrommel kan is eigenlijk ook wel goed voor m'n lijn....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten